Jedną z najbardziej prestiżowych operacji z użyciem Tiny Tima miała być operacja przeciwko stanowiskom niemieckich rakiet V-1, która była częścią operacji Crossbow o kryptonimie projekt Danny. Operacja ta została jednak zaniechana zanim jednostki zostały przetransportowane do Europy.
Pociski typu Tiny Tim były najczęściej przenoszone przez samoloty: F4U Corsair, F6F Hellcat, TBM Avenger oraz SB2C Helldiver.
Po II wojnie światowej laboratorium rakietowe US Navy w Inyokern w Kalifornii opracowało o wiele większą wersję rakiety Tiny Tim pod nazwą „Richard”, która miała 14-calową średnicę i była najprawdopodobniej największym niekierowanym pociskiem rakietowym Amerykańskich Sił Zbrojnych. Pomimo testów rakiety, nigdy nie została ona wprowadzona do produkcji seryjniej. US Navy pracowała także nad inną wersją Tiny Tima, która była dwustopniowa i zbudowana z dodatkowym silnikiem, umieszczonym za głównym silnikiem Tiny Tima. Tak samo jak „Richard”, wersja ta nigdy nie weszła do produkcji seryjnej.
Przypisy
Kategoria:Niekierowane lotnicze pociski rakietowe Kategoria:Broń lotnicza II wojny światowej Kategoria:Amerykańska broń lotnicza Kategoria:Amerykańska broń rakietowa Kategoria:Amerykański sprzęt wojskowy z okresu II wojny światowej