Chodziło przede wszystkim o wprowadzenie nowej ordynacji gminnej, uregulowanie statusu prawnego Żydów, stosowanie języka polskiego w urzędach oraz podniesienie poziomu gospodarczego tych obszarów przez stworzenie warunków dla rozwoju gospodarczego.
Mimo wzajemnych antagonizmów Wismann pilnie realizował politykę Flotwella. Wyróżniał się zaangażowaniem, lecz wysiłek ten przekraczał jego możliwości fizyczne i zdrowotne. Wielokrotnie korzystał z urlopów i wyjazdów leczniczych, aby podreperować swoją kondycję fizyczną. W okresie, gdy pełnił funkcję prezydenta bydgoskiej regencji, oddano do użytku nowy gmach urzędu przy ul. Jagiellońskiej (dziś budynek Urzędu Wojewódzkiego).
Carl von Wissmann interesował się problemami miasta Bydgoszczy. Był pomysłodawcą, członkiem założycielem i pierwszym prezesem powołanego 30 września 1832 w Bydgoszczy Towarzystwa Upiększania Miasta. W późniejszym czasie towarzystwo to stało się wzorem dla innych miast. Jego działalności zawdzięczała Bydgoszcz akcję systematycznego zadrzewiania ulic, urządzania zieleńców i skwerów, budowę promenad i alei spacerowych. Z inicjatywy Wismanna założono w 1832 roku park nazwany później jego imieniem (dziś Wzgórze Dąbrowskiego).