został wybrany radnym miejskim Bydgoszczy, w latach 1868–1869 pełnił stanowisko przewodniczącego rady.
W maju 1848 r. znalazł się wśród posłów do niemieckiego Zgromadzenia Narodowego we Frankfurcie, wybrany z inowrocławskiego okręgu wyborczego. W okresie poprzedzającym był orędownikiem równouprawnienia wyborczego ludności zamieszkującej tereny dawnego obwodu nadnoteckiego i czterech powiatów w poznańskim okręgu regencyjnym. Odmawiano ich bezpośredniego udziału w niemieckim parlamencie ze względu na znaczny udział mieszkańców narodowości polskiej. Obawiano się, że drogą wyborów Polacy zdobędą własnych przedstawicieli w parlamencie. Emil Senff wystąpił z mową parlamentarną na posiedzeniu zgromadzenia 24 lipca 1848 r. w kościele pw. Pawła Apostoła we Frankfurcie nad Menem. Przedstawił w niej historyczny rozwój tej części terytoriów po ich włączeniu do państwa pruskiego. Podkreślił postępy procesu germanizacji tych ziem, lecz również konieczność zrównania ich statusu wyborczego, tak aby zamieszkali tam Niemcy byli pełnoprawnymi obywatelami związku państw niemieckich.