Główne zalety DLR: Uproszczenie tworzenia kolejnych implementacji dynamicznych języków programowania wykonywanych poprzez CLR. Rozszerzenie istniejących statycznie typowanych języków programowania, takich jak C#, czy Visual Basic .NET, o wybrane cechy dynamicznych języków programowania. Niezależność od środowiska uruchomieniowego CLR. Jeżeli w przyszłej wersji platformy .NET zostanie usprawniony np. garbage collector, wszystkie języki uruchamiane na tej platformie automatycznie będą mogły skorzystać z tego usprawnienia. Możliwość współdzielenia bibliotek i obiektów. Dzięki DLR każdy typ danych stworzony w dowolnym języku programowania wykonywanym za pomocą środowiska uruchomieniowego CLR jest ze sobą kompatybilny. Obiekt stworzony w języku IronPython może być wykorzystany w języku C# bez żadnych dodatkowych warstw pośredniczących oraz konwersji typów danych. DLR przyczyniło się do stworzenia na platformie .NET Framework szybkich implementacji mechanizmów typu oraz dynamic invocation, zapewniających wydajne wytkonywanie dynamicznych operacji poprzez zastosowanie polimorficznej pamięci podręcznej.