ustalił do 1938 roku charakterystyki 26 parowozów różnych typów.
W 1933 roku Czeczott kierował budową wagonu pomiarowego dla kolei rumuńskich, po czym zorganizował w Rumunii badania parowozów. W latach 1934–1937 Czeczott był szefem służby mechanicznej budowanej wtedy Kolei Transirańskiej w Teheranie.
Podczas okupacji niemieckiej, zajmował się pracą teoretyczną w domu. Tuż po wyzwoleniu Warszawy, 6 lutego 1945 Albert Czeczott powrócił do pracy w Departamencie Mechanicznym Ministerstwa Komunikacji i w warunkach dużych trudności materiałowych zaczął organizować samodzielny referat doświadczalny. Opracował nową metodę badań parowozów, na której podstawie badano m.in. parowozy Tr202, Ty45, Ty2, Ty43, Ty246, sporządzając ich charakterystyki robocze. Według projektu Czeczotta zbudowano w 1949 pomiarowy wagon dynamometryczny, a następnie 3 parowozy oporowe, oznaczone CZ1, CZ2, CZ3, przystosowane do wytwarzania sztucznych oporów ruchu.