Po przekroczeniu tego poziomu wszczynana jest Procedura nadmiernego deficytu, co może skutkować nawet nałożeniem sankcji finansowych na kraj członkowski.
Innym rozwiązaniem jest powierzenie prowadzenia polityki gospodarczej niezależnym instytucjom, które podejmowałyby decyzje zgodne z długoterminowymi celami takiej polityki, bez względu na czynniki polityczne. Jasne i przejrzyste reguły prowadzenia polityki gospodarczej oraz samodzielność przy jej prowadzeniu umożliwiłyby uniknięcie zjawiska dynamicznej niespójności. Przykładem może być Rada Polityki Pieniężnej, która w sposób niezależny prowadzi politykę monetarną w Polsce.
Przypisy
Bibliografia Janusz Stacewicz, Polityka gospodarcza: Teoria i realia, Szkoła Główna Handlowa, Warszawa 2008 Wojciech Pacho, Szkice z dynamiki i stabilizacji gospodarki, Szkoła Główna Handlowa, Warszawa 2009
Kategoria:Polityka gospodarcza