thumb|Starożytny perski zegar wodny Zegar wodny, także klepsydra – urządzenie służące do pomiaru czasu poprzez regularny przepływ wody zwykle przez niewielki otwór. Czas odmierza poziom wody w naczyniu albo fakt zapełnienia lub opróżnienia naczynia. W urządzeniach mierzących upływ czasu odmierza zmiana ilości wody w naczyniu, z którego ona wypływa, lub ilości wody w naczyniu, do którego dopływa.
Opis Pierwsze zegary wodne to były najprawdopodobniej dzbany z otworami w dnie, które działały na zasadzie klepsydry. Miarą czasu był okres wypływu wody. Kontrola dokładności wypływu wody w tego typu urządzeniach jest dość trudna (zmienna prędkość wyciekania wody), dlatego ich zastosowanie było ograniczone.
W starożytnej Grecji i Rzymie thumb|Schemat zegara wodnego wzorowanego na konstrukcji Empedoklesa W starożytnej Grecji klepsydra była znana już około 500 lat p.n.e. W 422 r. p.n.e. Empedokles z Akragas opisuje klepsydrę, było to naczynie w formie bańki (pipeta) z otworem na górze, takim że można go było zamknąć palcem i niewielkim na dole. Naczynie napełniano wodą przez zanurzenie, wyjmując zatykano palcem górny otwór, co sprawiało, że woda nie wypływała przez dolny otwór. Pomiar rozpoczynano otwierając górny otwór, kończył się po opróżnieniu naczynia.