Jest jednym z „ojców założycieli” Sopotu. W 1823 otrzymał od rządu pruskiego prawo założenia kąpieliska. Wydzierżawiono mu dwie morgi magdeburskie brzegu morskiego, gdzie dziś rozciąga się część parku sopockiego. Tam sadził drzewa, w czym pomagała mu ludność rybacka, która nazywała go „wesołym francuskim doktorem”. Wybudował własnym kosztem dom kuracyjny i urządzenia do kąpieli zimnych i gorących. Ułożył regulamin kąpieliska. Założone przez niego uzdrowisko było później wiele lat w posiadaniu jego spadkobierców.
Haffner zmarł w wyniku gruźlicy 20 kwietnia 1830 roku, w swoim domu przy ul. Kotwiczników w Gdańsku. Pochowany został 26 kwietnia 1830 roku na cmentarzu w Starych Szkotach (dziś już nieistniejącym)cmentarz został zlikwidowany po I wojnie światowej w wyniku rozbudowy drogi dojazdowej do Gdańska (obecnej ulicy Trakt św. Wojciecha), mieścił się w jej obrębie na wysokości upamiętniającego obelisku, w miejscu dawnej stacji CPN i serwisu samochodowego.