Rogožarski SIM-XIV-H – jugosłowiański wodnosamolot zaprojektowany w latach 1936–1937. Według pierwotnych zamierzeń miał pełnić rolę rozpoznawczo-patrolową oraz samolotu ZOP. W ograniczonym stopniu był przystosowany do roli bombowca nurkującego.
Historia thumb|left|Silnik Argus As-10 eksponowany w MLP w Krakowie Wraz ze starzeniem się wodnosamolotów Ikarus IO dowództwo jugosłowiańskich sił zbrojnych stanęło przed problemem zapewnienia samolotu zdolnego do patrolowania rozległego, jugosłowiańskiego wybrzeża oraz wspierania jej Marynarki Wojennej.
Pod koniec 1935 roku powołano specjalną komisję, która miała ocenić stan lotnictwa morskiego Jugosławii i przedstawić wymagania dla nowego sprzętu latającego. W skład komisji weszli zarówno przedstawiciele naczelnego dowództwa, jak i dowódcy poszczególnych jednostek, którzy jako praktycy mieli przedstawić wnioski z eksploatacji wodnosamolotów w warunkach polowych.
Tymczasem dowództwo przygotowało własną propozycję, wzorowaną na brytyjskiej maszynie Vickers Seagul. Miał to być jednopłatowy wodnosamolot (bądź łódź latająca), napędzany produkowanym na licencji francuskim silnikiem Gnome Rhone K-7 o mocy 420 KM (309 kW).