Pierwsze lata po wyzwoleniu nie bardzo sprzyjały organizacji sportu. Nie wszyscy powrócili z niewoli, z obozów koncentracyjnych, czy obozów pracy. Największą przeszkodą reaktywowania działalności klubu, był brak jakichkolwiek urządzeń sportowych, a przede wszystkim brak terenu. Po starym pozostały tylko wspomnienia, powstały budynki mieszkalne i ogrody. Ówcześni działacze ChKS zwrócili uwagę na opuszczone tereny poniemieckie, przy ul. Kosynierów Gdyńskich, pomiędzy szpitalem a zabudowaniami dworu, należącego do Niemca Cimermana, który wyemigrował po zakończeniu wojny do Niemiec, a dwór wraz z przyległościami przejęło państwo. To właśnie od władzy lokalnej, działacze ChKS otrzymali zezwolenie na urządzenie boiska sportowego "pod stodołą", bo od strony Kosynierów do stawów ciągnęły się budynki dworskie, stodoły, obory, ruiny dawnego młyna parowego. Tak więc na dworskich polach "pod stodołą", po amatorsku wyrównano trochę teren i tak powstało pierwsze po wojnie boisko ChKS. Sytuacja z dnia na dzień zmieniała się na lepsze, był kontakt z władzami dzielnicowymi, które popierały projekt budowy nowego stadionu dla Chojeńskiego Klubu Sportowego. Przy pomocy zakładów opiekuńczych, zaczęła się budowa boiska, powstał również murowany budynek administracyjny.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — ChKS Łódź · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.