Kariera trenerska W 1950 ukończył Centralny Państwowy Instytut Kultury Fizycznej w Moskwie i rozpoczął karierę trenerską. Najpierw pracował z piłkarską drużyną miasta Stupino, z którą w 1954 zdobył mistrzostwo Rosyjskiej FSRR oraz awans do Klasy B Mistrzostw ZSRR. Od 1958 do sierpnia 1960 trenował klub Moldova Kiszyniów, w którym debiutował jego syn Jurij Siewidow. W 1961 powrócił do Moskwy, gdzie został pracować z juniorami w FSzM Moskwa. W 1962 objął stanowisko głównego trenera oraz dyrektora w klubie Bełaruś/Dynama Mińsk, który w następnym roku zmienił nazwę na Dynama Mińsk. W 1970 trenował Kajrat Ałma-Ata, dzięki jemu klub powrócił do Wyższej Ligi. W 1971 został zaproszony do Dynama Kijów, zdobywając z nim kolejno mistrzostwo i dwa razy wicemistrzostwo ZSRR. Po przegranym meczu finałowym o Puchar ZSRR 1973 został zwolniony. Potem powrócił do Moskwy, gdzie z przerwami pracował w klubach FSzM Moskwa, Dinamo Moskwa i Lokomotiw Moskwa. W 1987 prowadził Neftçi PFK, a od kwietnia 1989 do czerwca 1990 Rotor Wołgograd. Od końca 1991 do początku 1992 konsultował Spartak Władykaukaz. Zmarł 15 kwietnia 1992 w Moskwie przez chorobę nowotworowąАлександр Севидов «сгорел» за месяц — Интервью Ю. А. Севидова газете «Советский спорт». Pochowany na Cmentarzu Domodiedowskim w MoskwieМосковские могилы. Домодедовское кладбищеМосковские могилы.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Aleksandr Siewidow · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.