Sokół australijski (Falco longipennis) – gatunek ptaka drapieżnego z rodziny sokołowatych (Falconidae), zamieszkujący Australię, Tasmanię i Małe Wyspy Sundajskie. Niektóre osobniki migrują też zimą na archipelag Moluków, Nową Gwineę i Nową Brytanię. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Systematyka Gatunek ten po raz pierwszy opisał w 1838 roku William Swainson, nadając mu nazwę Falco longipennis, która obowiązuje do tej pory. Jako miejsce typowe autor wskazał Tasmanię. Zwykle wyróżnia się trzy podgatunki F. longipennis.
Epitet gatunkowy longipennis pochodzi z łaciny i odnosi się do jego wąskich i długich skrzydeł.
Morfologia thumb|250px|left|Sokół australijski w południowo-wschodnim Queenslandzie To jeden z najmniejszych australijskich ptasich drapieżników, mierzy od 30 do 36 cm. Rozpiętość skrzydeł 66–87 cm. Masa ciała: samce 132–280 g, samice 190–420 g. Samice są większe od samców.
W znacznej mierze przypomina z wyglądu sokoła wędrownego, jednak jest dużo mniejszy i ma ciemniejsze upierzenie.