ouranos może też dostarczać dowodów na to, że w kampanie różne części ówczesnego kontynentu Laramidii (obejmującego dzisiejszy zachód Ameryki Północnej) były zasiedlane przez endemiczne fauny dinozaurów. T. ouranos dostarcza dowodów na to, że przedstawiciele Triceratopsini żyli w kampanie na terenach dzisiejszego południowego zachodu Stanów Zjednoczonych; żadni kampańscy przedstawiciele tej grupy nie są natomiast znani z terenów położonych dalej na północ, takich jak Montana czy Alberta, gdzie pojawiają się dopiero w mastrychcie. Longrich interpretuje to jako możliwy dowód na to, że w kampanie Triceratopsini zasiedlały jedynie południe Laramidii, a w mastrychcie rozprzestrzeniły się na północ kontynentu.
Czaszka okazu holotypowego T. ouranos należy do największych znanych czaszek ceratopsów. Jej długość od czubka pyska do tylnej krawędzi kości kwadratowej wynosi 1,2 metra, a rogi nadoczodołowe miały 91 cm długości. Według Lehmana (1998) większość wymiarów czaszki OMNH 10165 (np. wysokość twarzoczaszki przed oczodołami, wysokość dzioba) jest o 17-25% większych niż odpowiadające im wymiary znanych czaszek pentaceratopsów (AMNH 6325, AMNH 1624, PMU R200).