Konstruktorzy firmy Hotchkiss po przeanalizowaniu doświadczeń wojennych uznali, że nowoczesny peem musi spełniać dość sprzeczne wymagania. Żeby broń była celna musi mieć jak najdłuższą linię celowania (odległość między muszką a celownikiem), a więc musi być długa. Z drugiej jednak strony długa broń jest niewygodna w przenoszeniu. Długość broni można zmniejszyć stosując kolbę składaną, ale konstruktorzy Hotchkissa postanowili pójść dalej.
Ich pistolet maszynowy można było złożyć w paczkę o wymiarach 435 × 120 mm. Aby tego dokonać należało: obrócić gniazdo magazynka do przodu. wsunąć magazynek do oporu. odciągnąć kolbę do tyłu i obrócić do przodu aż do momentu kiedy hak kolby połączy się z zaczepem znajdującym się na gnieździe magazynka (jednocześnie ze składaniem kolby do przodu obraca się chwyt pistoletowy) obrócić zaczep lufy i wsunąć lufę do komory zamkowej.
W 1949 roku wprowadzono na rynek dwie odmiany tego pistoletu maszynowego: Model 010 – wersja wojskowa (mogąca strzelać seriami) Type 017 – wersja policyjna (samopowtarzalna).