Podczas okupacji był inżynierem miejskim w Łukowie. W 1944 pełnił funkcję naczelnika budowy i utrzymania kolei w Resorcie Komunikacji, Poczty i Telegrafów PKWN. 1 stycznia 1945 został dyrektorem departamentu budowy i utrzymania kolei w ministerstwie komunikacji.
5 lutego 1945 został dyrektorem DOKP Gdańsk, początkowo z siedzibą w Bydgoszczy. Jako dyrektor DOKP był autorem koncepcji SKM w Trójmieście oraz głównym inicjatorem elektryfikacji linii kolejowej do Gdańska. Inwestycje te powstały jednak już po kadencji inżyniera Modlińskiego (SKM w 1952, a elektryfikacja linii Warszawa-Gdańsk w 1969). Następnie pełnił funkcję naczelnego dyrektora eksploatacji Generalnej Dyrekcji Kolei Państwowej (1949–1962), dyrektora generalnego (1951–1952) i podsekretarza stanu (1952–1957) w ministerstwie kolei, podsekretarza stanu w ministerstwie komunikacji (1957–1965). Na emeryturze, na którą przeszedł w 1965, był wykładowcą na Politechnice Warszawskiej. W 1946 był jednym z organizatorów Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Komunikacji.
Zmarł 8 czerwca 1982 roku w Warszawie.