Mieszko Mieszkowic (łac. MisecoKronika Thietmara, IV, 57., MisicaDagome iudex., ur. między 978 a 984, zm. po 992) – syn Mieszka I, księcia Polski z dynastii Piastów, i jego ostatniej żony Ody.
Według powszechnie przyjętej opinii historyków, wraz z rodzicami i swoim bratem Lambertem został wymieniony w dokumencie Dagome iudex, sporządzonym około 991. Wspomina go w swojej kronice również Thietmar z Merseburga wymieniając trzech synów Mieszka I i jego żony Ody: Mieszka, Świętopełka oraz trzeciego syna, którego imienia Thietmar nie znałHaec genuit viro suimet tres filios, Miseconem, Suentepulcum et......., „Oda urodziła swemu mężowi trzech synów: Mieszka, Świętopełka i .......” Kronika Thietmara, IV, 57..
Po śmierci ojca w 992 został wraz z matką i Lambertem wygnany z Polski przez swojego przyrodniego brata Bolesława I Chrobrego. Jego dalsze losy nie są znane. On – albo Świętopełk lub Lambert – ożenił się i został ojcem Dytryka lub według innych poglądów: Dytryka i SiemomysłaE. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, s. 72–73,79..
Genealogia
Siemomysłur. IX/X w.zm. ok. 950–960 NNur. ?zm. ? Dytrykur. ?zm. 985 NNur. ?zm. ? Mieszko Iur. w okr. 922–945zm. 25 V 992 Odaur. w okr. 955–960zm. 1023