Otto Bolesławowic (ur. zapewne 1000, zm. 1033) – polski książę dzielnicowyBrak tekstów źródłowych nt. zasięgu jego księstwa. S. Szczur w: Historia Polski: Średniowiecze, Kraków 2002, s. 80, sugeruje, że jego dzielnicą był Śląsk., władający częścią państwa polskiego od 1032 (lub wcześniej), do śmierci w 1033, z dynastii Piastów, trzeci, najmłodszy syn Bolesława I Chrobrego i Emnildy.
Losy do 1025 roku Ottona jako syna Bolesława Chrobrego i jego trzeciej żony Emnildy wymienia dwukrotnie niemiecki kronikarz Thietmar z Merseburga. Po raz pierwszy Otto wymieniony jest pośrednio, gdyż: Urodziła ona dwóch synów, jednego Mieszka i drugiego, którego ojciec nazwał imieniem swojego ukochanego władcy.
Po raz drugi Thietmar wymienia Ottona, tym razem z imienia, gdy Otto kierował poselstwem do grodu Cziczani na dolnych Łużycach, w Polsce (dzisiaj Zützen w 3 lutego 1018 r. ) po narzeczoną swojego ojca – Odę Ekkehardówną, córką margrabiego Miśni Ekkeharda I. 4 lutego 1018 roku odebrał orszak Ody Ekkehardówny i eskortował go do państwa piastowskiego.