Po zakończeniu II wojny światowej startował w wielu turniejach rozgrywanych w Europie, sukcesy odnosząc m.in. w Hamburgu (1946. dz. II-III m. za , wspólnie z ), Kassel (1947, II m. za Jefimem Bogolubowem), Heidelbergu (dz. III-V m. za Wolfgangiem Unzickerem i Nicolasem Rossolimo, wspólnie z m.in. Albéricem O’Kelly de Galwayem) oraz Saarbrücken (1950, II m. za Albéricem O’Kelly de Galwayem).
W 1949 r. wydał w Niemczech książkę Schachmeister denken (Mistrzowie szachowi myślą, wydawnictwo Dietmannsriel-Allgau). Na początku lat 50. wyjechał do Kanady, a następnie do Stanów Zjednoczonych, gdzie osiadł na stałe, jednocześnie kończąc szachową karierę.
Według retrospektywnego systemu Chessmetrics, w grudniu 1943 r. zajmował 9. miejsce na świecie z wynikiem 2696 punktówChessmetrics Player Profile: Paul Schmidt.
Przypisy
Bibliografia ChessBase Megabase 2010 W.Litmanowicz, J.Giżycki, „Szachy od A do Z”, tom II, Warszawa 1987, str. 1097
Linki zewnętrzne
Kategoria:Estońscy szachiści Kategoria:Ludzie urodzeni w Narwie Kategoria:Szachiści XX wieku Kategoria:Urodzeni w 1916 Kategoria:Zmarli w 1984