Beethoven zapewnił mu posadę pianisty u hrabiego Browne w Baden w 1802 roku oraz u księcia Lichnowskyego na lato 1805 roku. Ries zadebiutował jako uczeń Beethovena 1 sierpnia 1804 roku w Augarten (w dzielnicy Leopoldstadt). Wykonał III Koncert fortepianowy c-moll Op. 37 Beethovena ze swoją własną kadencją, i pomimo że Beethoven odradzał mu to – wykonał najtrudniejsze pasaże, dzięki którym, ku uciesze swojego mistrza, osiągnął sukces. Będąc obywatelem Bonn podlegał obowiązkowi służby wojskowej we francuskiej armii i we wrześniu 1805 roku, przez Pragę, Drezno i Lipsk, wrócił do Koblencji. Nie został jednak wcielony do armii, gdyż w dzieciństwie stracił oko z powodu ospy wietrznejThe New Grove Dictionary of Music and Musicians T. 16, s. 8.. Udał się wówczas do Paryża, gdzie mieszkał przez kolejne dwa lata w kiepskich warunkach. W 1808 roku powrócił do Wiednia, gdzie na skutek nieporozumienia tymczasowo rozstał się z Beethovenem. Pozostał w Wiedniu przez rok. Przez następne kolejne cztery lata Ries koncertował po całej Europie. Najpierw Kassel, później Hamburg, Kopenhaga i Sztokholm, gdzie był we wrześniu 1810 roku. Był to bardzo szczęśliwy okres w życiu Riesa. W Sankt Petersburgu odnowił znajomość z Rombergiem, z którym odbyli wiele koncertów w całej Rosji.