Rzeźba Kostaryka jest krajem wyżynno-górzystym. Przez środek kraju biegną trzy główne pasma górskie: Cordillera de Guanacaste, gdzie najwyższy szczyt to wulkan Miravalles wysoki na 2021 m n.p.m., Cordillera Central – najwyższy szczyt wulkan Irazú – 3432 m n.p.m. i Turrialba – 3421 m n.p.m. oraz Cordillera de Talamanca z najwyższym szczytem Kostaryki Chirripó Grande wysokim na 3820 m n.p.m. Między pasmami Cordillerą Central a de Talamanca znajduje się niewielka wyżyna Cartago, położona na wysokości 1400 m n.p.m. U podnóży Cordillera Central rozciąga się zajmująca ok. 900 km² śródgórska kotlina Meseta Centralna. Niziny występują jedynie na wybrzeżach oraz w dolinach większych rzek: San Juan, Tempsique i Cañas. Największy obszar nizinny znajduje się na północy w dorzeczu rzeki San Juan.
Klimat Cały obszar kraju leży w strefie klimatu równikowego, charakteryzującego się wysokimi przez cały rok temperaturami i opadami deszczu. Jedynie w północno-zachodniej części kraju, na wybrzeżu pacyficznym ukazują się cechy klimatu podrównikowego. Wpływ na klimat wybrzeża karaibskiego mają wiatry pasatowe. Barierę klimatyczną stanowią wysokie góry, które zatrzymują wilgotne masy powietrza znad Morza Karaibskiego.