Frey i współpracownicy nie byli pewni pozycji filogenetycznej Baryphracta wśród krokodyli, Markwick w 1998 roku uznał ten rodzaj za bazalnego przedstawiciela kladu Eusuchia. Pierwszą analizę kladystyczną uwzględniającą Baryphracta przeprowadził w 1999 roku Christopher Brochu. Zasugerowała ona jej bliskie pokrewieństwo z Diplocynodon, co potwierdziły również późniejsze analizy. Te dwa rodzaje są jedynymi znanymi obecnie przedstawicielami kladu Diplocynodontinae. Z przeprowadzonej przez Delfino i Smitha (2012) analizy filogenetycznej wynika, że gatunki zaliczane do rodzaju Diplocynodon nie tworzą kladu, do którego nie należałby także gatunek Baryphracta deponiae; na drzewie ścisłej zgodności Baryphracta jest w nierozwikłanej politomii z gatunkami Diplocynodon muelleri, D. tormis i z kladem obejmującym gatunki D. elavericus i D. ungeri (tym samym B. deponiae jest bliższym krewnym tych czterech gatunków niż gatunki Diplocynodon darwini, D. hantoniensis i D. ratelii). Autorzy uznali rodzaj Baryphracta za młodszy synonim rodzaju Diplocynodon, utrzymując jednak B. deponiae jako odrębny gatunek Diplocynodon deponiae.
Przypisy
Kategoria:Wymarłe krokodyle Kategoria:Gady eocenu Kategoria:Wymarłe gady Europy