Po zakończeniu rozgrywek doszło do połączenia obu zespołów w jeden o nazwie Budowlani. W 1957 roku nastąpiła kolejna zmiana nazwy, tym razem na Nida. Prezesem został major Józef Leksowski, pod którego kierownictwem klub występował przez kolejne 15. lat.
Pod koniec lat 50. funkcję trenera pełnił Marian Kurdziel i to on wprowadził w drużynie systematyczne treningi. Szybko przyniosły one efekt – w 1960 roku po wygraniu klasy B Nida w barażach pokonała Victorię Skalbmierz i powróciła do klasy A. W sezonie 1961/1962 podopieczni Mariana Jabłońskiego uplasowali się na drugim miejscu i wywalczyli promocję do klasy okręgowej. Jednym z napastników Nidy był wówczas Tadeusz Gręda, który dostał powołanie do reprezentacji Polski juniorów, zaś następnie grał w Zagłębiu Sosnowiec. W lidze okręgowej pińczowski zespół występował do 1969 roku, gdy po raz kolejny spadł do klasy A. Następny awans piłkarze Nidy uzyskali w 1974 roku, a w sezonie 1979/1980 rywalizowali w nowo utworzonej IV lidze międzyokręgowej, w której przeciwnikami były zespoły z województwa radomskiego i tarnobrzeskiego. W latach 80. Nida występowała w klasie okręgowej, z przerwą na sezon 1981/1982, kiedy to pińczowianie rywalizowali z innym drużynami w klasie A. W 1990 roku reaktywowano IV ligę międzyokręgową, w której znalazł się klub.