18 sierpnia tego roku w Zemunie ożenił się po raz drugi z Bertą Krombholz.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do służby zagranicznej. Był konsulem w Belgradzie (w latach 1918–1922), Berlinie (1922–1925) i Hamburgu (1925–1930). W latach 1930–1936 pracował jako radca i zastępca naczelnika w wydziale opieki prawnej MSZ.
25 listopada 1931 uzyskał uprawnienia veniam legendi w charakterze docenta w zakresie prawa międzynarodowego na Wydziale Nauk Politycznych i Społecznych Wolnej Wszechnicy. Wykładał też na Uniwersytecie Jana Kazimierza, gdzie 29 stycznia 1936 habilitował się w zakresie historii prawa południowosłowiańskiego. Stopień docenta w zakresie prawa międzynarodowego uzyskał 30 lipca 1936 na Wydziale Prawa i Nauk Ekonomicznych Oddziału Wolnej Wszechnicy w Łodzi. Nauczał prawa konsularnego i morskiego w Instytucie Nauk Politycznych w Wilnie oraz Szkole Morskiej w Gdyni. W październiku 1936 otrzymał prawo veniam legendi z zakresu praw południowo-słowiańskich na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie.
W 1928 zmarła jego druga żona. 3 czerwca 1929 ożenił się po raz trzeci z Katarzyną Marią Magdaleną Buck. Ich pierwszy syn (Jerzy) urodził się w 1932, a drugi (Janusz) w 1934.