Ostatnią walkę, o trzecie miejsce, Zbyszko stoczył przeciwko Omerowi de Bouillon i wygrał. Następnie Cyganiewicz występował między innymi w Łodzi, Wilnie, Mińsku i Użhorodzie. Podróżował też po Europie, Ameryce i Indiach.
30 grudnia 1904 wyjechał z Krakowa na turniej do Hamburga. Przegrał spotkania z Jakubem Kochem, Absem II, Beaukeroisem oraz Romanowowem i zajął piąte miejsce.
W 1905, po ukończeniu 24 roku życia, zgodnie z obowiązującym prawem austriackim, powołano go do służby wojskowej. Wstąpił jako jednoroczny ochotnik do 13 pułku piechoty w Krakowie. Po krótkim czasie skierowano go na lekarską superrewizję i w maju 1906 zwolniono, uznając, że nie nadaje się do służby wojskowej.
W 1906 ponownie wziął udział w turnieju o światowe mistrzostwo w Paryżu. Pokonał między innymi Turka Ahmeda Madrali i Estończyka Georga Luricha. Zdobył pierwszą nagrodę w sumie 5000 franków francuskich i swój pierwszy tytuł mistrza świata.