W 1915 roku został powołany do wojska, gdzie spędził zaledwie rok. Po opuszczeniu armii pracował nad książką "Filozofia Sztuki" (), którą w 1918 na Uniwersytecie w Heidelbergu przedstawił jako rozprawę habilitacyjną.
W 1918 wstąpił do Komunistycznej Partii Węgier. W okresie Węgierskiej Republiki Rad (21 marca – 1 sierpnia 1919 r.) pełnił funkcję zastępcy komisarza ludowego ds. nauki, następnie komisarza politycznego V Czerwonej Dywizji. Uczestniczył w walkach na froncie rumuńskim i organizował Robotniczy Uniwersytet im. Karola Marksa.
Po upadku Republiki wyemigrował do Wiednia. Tam został aresztowany i wydany w ręce władz węgierskich. Po kampanii publicznej na rzecz jego uwolnienia, w której wzięli udział m.in. Thomas Mann, został zwolniony z więzienia i przebywał w Wiedniu do 1929 roku. W Wiedniu działał w KPW. Publikował w wiedeńskim piśmie „Kommunist” artykuły o nastawieniu ultraradykalnym.