objął funkcję dowódcy kompanii karabinów maszynowych 121 Kriworoskiego Pułku Strzeleckiego. Od września tego roku jednocześnie pełnił obowiązki szefa sztabu jednego z batalionów pułku. Od stycznia 1935 r. dowodził kompanią strzelecką połączonej szkoły piechoty w Kijowie. W lutym 1936 r. został wykładowcą taktyki i jednocześnie dowódcą kompanii w szkole piechoty w Odessie. Po ukończeniu wyższych strzelecko-taktycznych kursów dowódców piechoty "Wystrieł" w Moskwie w połowie czerwca 1939 r., był wykładowcą taktyki na tych kursach. Następnie w stopniu majora objął dowództwo 1330 Pułku Strzeleckiego 2 Dywizji Strzeleckiej. Od 29 stycznia 1942 r. w stopniu podpułkownika dowodził 381 Pułkiem Strzeleckim 109 Dywizji Strzeleckiej, broniącym Sewastopola. Po rozbiciu pułku dostał się do niewoli niemieckiej. Przebywał w obozie jenieckim we Włodzimierzu Wołyńskim, zostając komendantem straży obozowej. Po zlikwidowaniu obozu w maju 1943 r., przeniesiono go do obozu jenieckiego w Limburg an der Lahn. W lipcu tego roku wstąpił do Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej (ROA). Po ukończeniu szkoły propagandystów ROA w Dabendorfie pod Berlinem objął funkcję propagandysty ROA w oflagu pod Norymbergą. Od listopada 1944 r. w stopniu podpułkownika wykładał w szkole oficerskiej ROA. Jednocześnie stał na czele oddziału ćwiczebnego szkoły. W marcu 1945 r.