Pasquale Festa Campanile (ur. 28 lipca 1927 w Melfi, zm. 25 lutego 1986 w Rzymie) – włoski pisarz, reżyser i scenarzysta filmowy.
Biografia Pochodził z rodziny mieszczańskiej. W rodzinnym Melfi mieszkał do 1936. Następnie wraz z ojcem przeprowadził się do Rzymu. W stolicy Włoch pracował jako dziennikarz i krytyk literacki.
W 1957 opublikował swoją pierwszą powieść opartą na faktach z własnego życia La nonna Sabella. Na jej podstawie Dino Risi nakręcił w tym samym roku film, którego kontynuacją był obraz La nipote Sabella (1958) w reżyserii Giorgia Bianchiego.
Od tego momentu związał się ze światem rzymskiego Cinecittà, pisząc razem z Massimem Franciosą pierwsze scenariusze, wśród których scenariusz do trylogii Poveri ma belli w reżyserii Dina Risiego. W tym okresie powstały scenariusze do takich filmów jak: Rocco i jego bracia i Lampart Luchina Viscontiego, Syn marnotrawny Maura Bologniniego z Jeanem-Paulem Belmondo i Claudią Cardinale, Cztery dni Neapolu w reżyserii Nanniego Loya z Leą Massari. Campanile zaniedbał w tym okresie świat literatury. Po 1963 rozpoczął swą karierę reżyserską, kręcąc filmy dramatyczne, włoskie komedie, satyry i obrazy kostiumowe. Jego twórczość spotykała się z różnorakim przyjęciem.