W 1984 roku powstały przeznaczone na rynek cywilny wersje samopowtarzalne FA MAS „Export” i „Civil” (ten drugi miał lufę długości 570 mm) oraz skrócony karabinek samoczynno-samopowtarzalny FAMAS „Commando” wyposażony w lufę długości 455 mm. Wersje te pozbawione były możliwości wystrzeliwania granatów nasadkowych. Opracowano także wersję karabinową G1 o lepszej ergonomii niż F1.

W 1994 roku powstała wersja G2. Jest ona zasilana standardową amunicją 5,56 mm NATO z magazynków zgodnych ze STANAG. Karabiny w tej wersji nie są wyposażane w ograniczniki długości serii (istnieje możliwość instalacji tego urządzenia na życzenie zamawiającego). W 1995 przyjęto ją na uzbrojenie jedynie francuskiej marynarki wojennej (zakupiono 10 tysięcy sztuk)Remigiusz Wilk, Eurosatory pod znakiem następcy FAMAS-a, „Broń i Amunicja” nr 03/2014, s. 17–18.. Powstały także wersje eksportowe karabinu, ale nie zdobyły większej popularności. Były to G2 SMG (z lufą długości 320 mm), G2 „Commando” (z lufą długości 405 mm), G2 „Picatinny Rail” (wyposażony w szynę Picatinny) i G2 „Sniper” (z szyną Picatinny i ciężką lufa długości 620 mm). Obecnie FAMAS G2 stał się podstawą do opracowania karabinu wchodzącego w skład systemu FÉLIN (program mający na celu opracowanie broni i wyposażenia żołnierzy będący francuską odpowiedzią na amerykański program „Land Warrior”).