Bastiat hołdował mechanizmom wolnego rynku. Na jego sposób myślenia wpływ miała część pism Adama Smitha i francuskiego ekonomisty wolnorynkowego Jeana-Baptiste’a Saya oraz François Quesnaya, Destutta de Tracy’ego, Charlesa Comte’a, Richarda Cantillona (który urodził się w Irlandii i wyemigrował do Francji) i Anne Roberta Turgota. Ci francuscy teoretycy ekonomii, prekursorzy nowoczesnej szkoły austriackiej, opracowali jako pierwsi koncepcję rynku jako dynamicznego, konkurencyjnego procesu i związanej z nim wolnorynkowej ewolucji pieniądza, a także teorii wartości subiektywnej, prawa malejącej użyteczności marginalnej i przychodów marginalnych, teorii marginalnej produktywności przy wycenie zasobów, oraz daremności kontroli cen i generalnego interwencjonizmu państwowego.
Frédéric chorował na gruźlicę. Choroba ta uniemożliwiła mu dalsze publiczne przemawianie. Przed samą śmiercią, 24 grudnia 1850 roku, zdążył się wyspowiadać i przyjąć sakramentyFrédéric Bastiat „Dzieła zebrane” tom 2, 2009 r. s. 555.. Ostatnie jego słowa brzmiały: „Widzę, wierzę, czuję – jestem chrześcijaninem”Tygodnik „Gość Niedzielny” 5.07.2010, s. 44, art.