Tytułowy wątek umiejscowiony w centralnej części retabulum należy do powszechnych w XV wieku tematów w ikonografii Marii, w którym rozważano kwestie pokrewieństwa Marii, które w przeciwieństwie do Chrystusa nie zostało opisane w Biblii. Inspiracją do tych zagadnień były apokryfy, odrzucone przez Kościół, lecz będące źródłem dla wielu dzieł religijnych w literaturze i sztukach plastycznych. Są to Protoewangelia Jakuba, Ewangelia Pseudo-Mateusza oraz Ewangelia o Narodzeniu Marii. Istotne miejsce tworzy główny akcent kompozycji, powszechny w średniowieczu typ ikonografii Bożego Narodzenia, grupa Anny Samotrzeć, Marii i Dzieciątka. Starszy wariant tej grupy, gdzie ukazywano świętą Annę, trzymającą w rękach Marię z Dzieciątkiem został w późnym średniowieczu zastąpiony nową kompozycją, w której Dzieciątko jest pod opieką zarówno matki i babci. Ma to związek z kultem świętej Anny, której żywot został spisany w Złotej Legendzie Jakuba de Voragine i Speculum Historiae Wincentego z Beauvaix, a ponadto w XIV-wiecznym piśmie pióra Ludolpha von Sachsen nazywanym Vita Christi. Źródła te szczegółowo opisują związki małżeńskie Anny Samotrzeciej.