Józef Warszawski SJ, ps. Ojciec Paweł (ur. 9 marca 1903 w Hamburgu, zm. 1 listopada 1997 w Warszawie) – polski duchowny katolicki, prezbiter, filozof, kaznodzieja, działacz harcerski, profesor Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego, jezuita, major czasu wojny i kapelan Zgrupowania „Radosław”, kierownik polskiej sekcji Radia Watykańskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
thumb|240px|Grobowiec ojców jezuitów w Warszawie na Powązkach, gdzie pochowany jest Józef Warszawski Życiorys Syn Wilhelma i Leokadii z domu Chełkowskiej. W 1914 ukończył w Hamburgu siedmioklasową Katolische Gemeindeschule. Po zakończeniu I wojny światowej przeprowadził się do Polski. Zamieszkał w Ostrowie Wielkopolskim, gdzie w 1920 ukończył Gimnazjum Męskie. Jako ochotnik w tym samym roku zgłosił się do wojska i wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej. W 1924 wstąpił do zakonu jezuitów w Kaliszu, gdzie odbył dwuletni nowicjat. Studiował filozofię w Krakowie i teologię w Lublinie. 18 czerwca 1933 otrzymał święcenia kapłańskie. Po studiach przez rok kierował biblioteką teologiczną na Bobolanum. Następnie wykładał filozofię i prowadził bibliotekę Papieskiego Seminarium Wschodniego w Dubnie.