Po wojnie Rothwell opuścił armię i postanowił zarabiać na życie jako scenarzysta komediowy. Początkowo współpracował z artystami estradowymi, takimi jak Arthur Askey czy Ted Ray. Na początku lat 60. napisał scenariusz filmowy i wysłał go producentowi serii Cała naprzód, Peterowi Rogersowi. Tekst spodobał się Rogersowi na tyle, iż zatrudnił Rothwella jako głównego scenarzystę swych filmów. W latach 1963–74 zrealizowanych zostało 20 filmów z jego scenariuszami. W porównaniu z pierwszym scenarzystą cyklu, Normanem Hudisem, Rothwell popchnął Całą naprzód w kierunku nieco bardziej dosadnego, a z czasem wręcz lekko erotyzującego humoru. Było to odbicie tendencji dostrzegalnych wówczas w całym brytyjskim kinie komercyjnym, gdzie na fali liberalizujących się norm obyczajowych pojawiało się coraz więcej golizny i otwarcie seksualnej tematyki (skrajnym tego przejawem były tzw. sex comedies, będące połączeniem komedii i filmów erotycznych, jednak Rothwell nie posunął się nigdy aż tak daleko). Wiele z napisanych przez niego filmów było także parodiami poszczególnych nurtów w kinie, m.in. westernów, horrorów, filmów przygodowych czy historycznych.