Glejcheniowate (Gleicheniaceae ) – rodzina paproci z rzędu glejcheniowców (Gleicheniales). W obrębie rodziny wyróżnia się w zależności od ujęcia od 6 do 8 rodzajów z ponad 150 gatunkami występującymi współcześnie. Dwa rodzaje wymarłe z tej rodziny to Gleichenites i Oligocarpa.
Są to rośliny głównie strefy międzyzwrotnikowej, rzadziej sięgające stref umiarkowanych – Wysp Japońskich na półkuli północnej, czy Nowej Zelandii na południu. Szeroko rozprzestrzenione są zwłaszcza rodzaje Dicranopteris i Sticherus. Monotypowy rodzaj Stromatopteris to endemit Nowej Kaledonii.
Paprocie z tej rodziny są zwykle typowe dla bardzo ubogich siedlisk. Są to paprocie naziemne, czasem też naskalne, zwykle wyrastające w zwartych płatach.
Morfologia Gametofit Naziemny, zielony, sercowaty lub wydłużony, zgrubiały w części środkowej, cienki na brzegach, krótko owłosiony. Sporofit Byliny o smukłych, płożących i rozgałęziających się kłączach i wzniesionych lub przewisających liściach. Kłącza pokryte łuskami lub włoskami. Liście są jednakowe (monomorficzne), osiągające od ok. 20 cm do ponad 5 m długości. Blaszka liściowa rozgałęzia się pseudodychotomicznie raz lub kilka razy. Końcowe odcinki liści złożonych są pojedynczo lub podwójnie pierzasto podzielone, z odcinkami najdalszego rzędu równowąskimi lub rzadziej trójkątnymi.