thumb|250px|Prężność par nad niemieszającymi się cieczami Zgodnie z prawem Daltona całkowita prężność pary nad cieczą dwuskładnikową jest sumą cząstkowych prężności par składników:
które oblicza się na podstawie molowych udziałów obu składników w parze:
W przypadku roztworów doskonałych wartości i oblicza się na podstawie prawa Raoulta:
W przypadku roztworów niedoskonałych obserwowane są odchylenia od prawa Raoulta, których kierunek i wielkość zależą od wielkości sił oddziaływania między cząsteczkami A–A, B–B i A–B w cieczy (decydujących o wartościach współczynników aktywności). W przypadkach, gdy odchylenia od doskonałości są duże, w układach AB występują ekstremalne wartości prężności pary – maksymalne (azeotrop dodatni) lub minimalne (azeotrop ujemny). W przypadkach bardzo dużych odchyleń w układach występują obszary ograniczonej mieszalności cieczy (heteroazeotropia, heterozeotropia).