We wrześniu wojska fińskie ponownie zaatakowały, ale zostały odparte. 19 września 337. pułk strzelców powrócił pod kontrolę dywizji.
Dywizja broniła Kalevali do 1944 roku, swoim lewym skrzydłem nad jeziorem Keski-Kuittijärvi. W tym okresie prowadził operacje ofensywne na małą skalę.
We wrześniu 1944 r. Finlandia została wyeliminowana z wojny, a dywizja walczyła w pościgu w kierunku Kandalakszy i Kestengi i zbliżyła się do granicy sowieckiej sprzed 1941 r. Dywizja utrzymywała tam pozycje do 14 listopada, a w grudniu 1944 r. Weszła w skład 31 Armii. Dywizja zajmowała pozycje na północny zachód od Suwałk.
Od stycznia 1945 dywizja walczyła w ofensywie Prus Wschodnich. Dywizja ruszyła w drugim rzucie armii w kierunku Giżycka i przystąpiła do walki w rejonie Jezior Mazurskich. 27 stycznia walczyła w zdobyciu Barcian i zaatakowała przez Kętrzyn. Dywizja dotarła do Zalewu Wiślanego i 25 marca pomogła w zdobyciu Heiligenbeil. 2 kwietnia 31 Armia została przeniesiona do 1 Frontu Ukraińskiego, a dywizja zajęła pozycje na południowy zachód od Bunzlau. Od 6 maja dywizja walczyła w ofensywie praskiej i zakończyła wojnę w Czechosłowacji.
Dywizja została rozwiązana „na miejscu” wraz z Centralną Grupą Wojsk latem 1945 roku.