81 Dywizja ruszyła na północ przez lód jeziora Kiantajärvi 28 grudnia.
W styczniu 1940 roku 54. stała się regularną dywizją piechoty. Dywizja została zatrzymana 15 kilometrów na południowy wschód od Kuhmo w swoim natarciu. Po Suomussalmi Finowie wysłali 9 Dywizję Piechoty, aby otoczyła i zniszczyła 54. Dywizję. 29 stycznia wojska fińskie atakują i odcinają tylne jednostki 54 Dywizji pod Reuhkavaara. Aby zapobiec powtórzeniu się Suomussalmi, dowódca 9 Armii Wasilij Czuikow wysłał posiłki, aby odciążyć dywizję. 54 Dywizja została podzielona na kilka odizolowanych stref, ale zagrożenie ze strony sowieckich posiłków zmusiło Finów do odwrócenia wojsk. 8 marca wojska fińskie zajęły kieszeń, w której znajdowała się kwatera główna 54. Dywizji. Połowie tamtejszych żołnierzy udało się uciec na zachód. Kiedy wojna zakończyła się 13 marca, wojska fińskie znajdowały się w odległości 40 metrów od pozycji sowieckich. Podczas bitew pod Kuhmo 54. Dywizja poniosła straty w wysokości nieco ponad 2000 zabitych.