W 1955 dywizja została reformowana z 318 Dywizji Strzeleckiej z 3 Korpusem Strzeleckim w Użhorodzie, dziedzicząc honorowy "Noworosyjski Order Suworowa". W dniu 9 września 1955 r. stała się 39 Dywizją Zmechanizowaną. Dywizja otrzymała personel i sprzęt z rozwiązanej 13 Gwardyjskiej Dywizji Zmechanizowanej jesienią 1955, a 4 grudnia stała się 39 Gwardyjską Dywizją Zmechanizowaną.
Struktura organizacyjna W jej skład wchodziły: 12 Pułk Strzelecki, 110 Pułk Strzelecki, 223 Pułk Strzelecki, 36 Płk Artylerii, 64 Pułk Artylerii, batalion przeciwpancerny, batalion artylerii przeciwlotniczej, batalion zwiadu, batalion saperów, inne służby.
W październiku 1941 roku w składzie 3 Korpusu Kawalerii z 16 Armii broniącej Moskwy z kierunku wołokołamskiego.
W styczniu 1942 roku walczyła w składzie 43 Armii.
W 1942 roku walczyła pod Stalingradem.
W styczniu 1944 roku w składzie 57 Armii, 2 Frontu Ukraińskiego.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Radzieckie dywizje piechoty