Obszar parafii Bieździedza, wedle danych z 1347 roku w skład której wchodziła wieś, wynosił 30 km2 i miał 45 mieszkańców. Majątek dziedziczny trzech braci rycerzy, był dzielony w ten sposób, że duży obszar, nazywany w dokumencie lokacyjnym „Nowa Bieździedza”, przyznano braciom w częściach. Z ówczesnej Bieździedzy wydzielono teren, który nazwano „Bieździadka” i przyznano go drugiemu z braci, trzeci zaś otrzymał osady: Sowina i Lublica wraz z późniejszą Sieklówką. W ten sposób przestała istnieć „Stara Bieździedza”, którą podzielono na trzy małe wsie. Dopiero założenie wsi Sieklówka przez osadnika Sieklucha spowodowało rozłączenie się od swej wsi macierzystej.
Wieś w roku 1480 przeszła na własność Weroniki ż. Stanisława ŻarnowieckiegoLub Weronika Czarnowiecka [za:] Historia Bieździedzy. W tym roku jest odnotowany zapis dotyczący właścicieli Jodłownika: "Anna c. Więcława z Jodłownika, ż. Jana Zimnowodzkiego (Symnowodszky) zeznała, że Stanisław Żarnowiecki zaspokoił pretensje do dóbr macierzystych we wsi Bieździedza i Lublica'"Acta terrestria Pilsnensia (Ksiegi Ziemskie pilzneńskie), rps. 21, s. 516;