Po wykonanych czynnościach odzież prano, suszono, prasowano i przywracano apreturę.
Zakład Wilhelma Koppa uchodził za wzorcowo zorganizowany pod względem zabezpieczenia przeciwpożarowego. Kapitał założycielski wynosił 20 tysięcy marek.
Na początku XX wieku zakład przeżywał okres prosperity, świadcząc usługi pralnicze nie tylko mieszkańcom Bydgoszczy, ale także kilku innych miast m.in. Grudziądza i Torunia. Zlecenia zbierały tamtejsze punkty handlowe funkcjonujące jako filie zakładu bydgoskiego. W 1904 roku zatrudniano 32 robotników, z których 26 stanowiły kobiety, zaś w 1910 roku pracowało 60 osób, z których także większość stanowiły kobiety.
Po śmierci Wilhelma Koppa w 1919 roku współwłaścicielami firmy były dzieci właściciela: dwie córki i sześciu synów. W praktyce prowadzeniem firmy zajmowali się jedynie bracia: Wilhelm Rudolf Albert, Julius Otto Friedrich i Felis Ernst Max. Zakład z powodzeniem funkcjonował przez cały okres międzywojenny i niemiecką okupację w latach 1939–1945, nadal będąc pod zarządem niemieckiej rodziny Kopp.
Po II wojnie światowej fabryka została upaństwowiona i przejęta przez Przedsiębiorstwo „Pralchem”. W latach 90. XX w. zaprzestano w niej działalności gospodarczej.