Rozmieszczenie geograficzne Do Europy gatunek został zawleczony prawdopodobnie w XX wieku. Po raz pierwszy został zebrany w 1914 w Wielkiej Brytanii, w czasie II wojny światowej został stwierdzony w Belgii i Holandii, w 1953 w Niemczech. Na przełomie XX i XXI wieku znany już był z większości krajów środkowej i północnej Europy. Wówczas też z wielu miejsc Europy podawany był jako gatunek silnie inwazyjny i wypierający wcześniej zawleczoną moczarkę kanadyjską. Z kolei w Wielkiej Brytanii moczarka delikatna wypierana jest przez lagarosyfon wielki Lagarosiphon major. Od drugiej dekady XXI w. jeden z najbardziej ekspansywnych gatunków makrofitów w Polsce.
Morfologia Pokrój Pędy zanurzone, bez stolonów i rozłogów, korzeniące się w dnie lub unoszące się w toni wodnej, silnie rozgałęzione i wiotkie. Liście Wyrastające w okółkach zazwyczaj po trzy, rzadziej po cztery, jasnozielone. Liście są równowąsko lancetowate, osiągają 4–16 mm długości i zazwyczaj do 1,7 mm szerokości (rzadko do 2,4 mm). Liście są wygięte i często skręcone w 1/3 długości. Opisane cechy dotyczą w szczególności pędów w szczytowej części pędu, na starszych częściach pędu liście bywają szersze, do jajowatych, przypominając bardziej liście moczarki kanadyjskiej. Kwiaty Roślina dwupienna z okazami tworzącymi kwiaty jednopłciowe, męskie lub żeńskie.