Tam jako asystent Wagnera-Jauregga uczestniczył w jego doświadczeniach nad leczeniem paraliżu postępującego malarią. Był też zaangażowany w leczenie nerwic frontowych przy użyciu prądu galwanicznego (tzw. metoda Kaufmanna). Za sprawą domniemanego nadużycia tych metod wobec pacjentów już po wojnie Kozłowski był proszony o wyjaśnienia i wysłał je na ręce przewodniczącego komisji badającej owe nadużycia, którym był Sigmund Freud. Ostatecznie komisja zwolniła Jauregga z zarzutów, Kozłowskiemu przypisując „nadmierną gorliwość”Ben Shephard: A War of Nerves: Soldiers and Psychiatrists in the Twentieth Century. Harvard University Press, 2003 ss. 136-138.
Po 1918 roku Kozłowski wrócił do Krakowa. Od 1913 roku był właścicielem kamienicy Głuchowskich przy ul. SławkowskiejAdam Chmiel: Domy krakowskie: ulica Sławkowska. Cz. 2. Kraków: Towarzystwo Miłośników Historii i Zabytków Krakowa, 1932 s. 87.
Nie publikował;