W rozwiniętej postaci normatywna koncepcja źródeł prawa obejmuje ponadto zagadnienia dotyczące podstaw systemu prawnego, kompetencji prawodawczych, prawotwórczej roli zwyczaju i precedensów oraz dopuszczalnych sposobów interpretowania, wnioskowania o obowiązywaniu norm i rozstrzygania kolizji między nimi.
Normatywna koncepcja a teoria źródeł prawa
Normatywnej koncepcji źródeł prawa nie należy utożsamiać z teorią źródeł prawa. Pierwsza składa się z reguł służących kwalifikowaniu faktów i norm w ramach systemu prawnego. Teoria źródeł prawa jest natomiast zespołem twierdzeń opisujących, jakie reguły dotyczące źródeł przyjmuje się w określonych systemach prawnych, oraz służących wyjaśnianiu ich powstania, funkcjonowania i następstw społecznych.
Rozróżnienie to pozwala oddzielić wypowiedź normatywną, zgodnie z którą określony fakt należy uznać za prawotwórczy, od wypowiedzi opisowej stwierdzającej, że w danej kulturze prawnej określone fakty są uznawane za prawotwórcze.
Doktryna prawnicza a źródła prawa
Współcześnie w kontynentalnej kulturze prawnej doktryna prawnicza nie jest co do zasady uznawana za samodzielne źródło powstawania prawa.