Uznano, że broń zaprojektowana pod koniec lat trzydziestych jest już przestarzała.
Podjęto decyzję o wznowieniu produkcji karabinów powtarzalnych MAS 36 (także już przestarzałych, ale znajdujących się już w dużych ilościach na uzbrojeniu) i rozpoczęciu prac nad nowym karabinem samopowtarzalnym. Nowa konstrukcja miała być oparta konstrukcji karabinu MAS 44.
Największą zmianą w stosunku do modelu z 1940 roku było wyposażenie nowego karabinu w magazynki wymienne. Wyposażono go także w urządzenie wylotowe, pełniące rolę nasadki do miotania granatów nasadkowych. W 1949 roku karabin został przyjęty do uzbrojenia jako Fusil Automatique Modéle 1949.
W następnych latach karabin MAS 49 (uzupełniany przez pistolet maszynowy MAT 49) stanowił podstawowe uzbrojenie francuskich żołnierzy. W trakcie pierwszej wojny indochińskiej karabiny MAS 49 okazały się solidną i niezawodną, ale nie pozbawioną wad bronią. Za najważniejsze wady uznawano nadmierną masę i długość karabinu. Żołnierze skarżyli się także na brak możliwości montażu na karabinie bagnetu.