Przynależność niektórych prowincji ulegała zmianie, ale w 1760 liczba ich ustaliła się na dziewięciu – jednego w Mandżurii: Gubernator Generalny Trzech Północnych Prowincji: Fengtian, Jilin, Heilongjiang, a pozostałych ośmiu w Chinach Właściwych: Gubernator Generalny Zhili Gubernator Generalny Liangjiangu: Jiangsu, Jiangxi, Anhui Gubernator Generalny Min-Zhe: Fujian, Zhejiang, Tajwanu Gubernator Generalny Huguangu: Hunan, Hubei Gubernator Generalny Shaan-Gan: Shaanxi, Gansu, Sinciang Gubernator Generalny Liangguangu: Guangdong, Kuangsi Gubernator Generalny Yun-Gui: Junnan, Kuejczou Gubernator Generalny Syczuanu
Przed ostatecznym ustaleniem liczby i zakresów władzy zongdu, szczególnie duże zmiany zachodziły na zagrożonym militarnie północnym zachodzie Chin, gdzie wojskowa rola gubernatora generalnego była szczególnie ważna, a pozycja cywilnego gubernatora – słabsza. Z tego samego względu, na terenach tych np. Gansu, do połowy XVIII w. pozycję tę zajmowali wyłącznie Mandżurowie. Pozycja zongdu dawała ogromną władzę, nawet w czasach poprzedzających wielkie rebelie w dziewiętnastowiecznych Chinach, na skutek których wzmocnieniu uległa władza prowincji, kosztem stolicy. Wśród gubernatorów generalnych, gubernatorstwo stołecznej prowincji Zhili uchodziło za najbardziej prestiżowe, a wschodniego, kupieckiego regionu Liangjiang – za najbardziej dochodowe.
Przypisy
Kategoria:Urzędy w cesarskich Chinach