Park pałacowy w Trzciance – park z pierwszej połowy XVIII wieku, zlokalizowany około 2 km na południe od centrum Trzcianki, w powiecie czarnkowsko-trzcianeckim, w województwie wielkopolskim.
Park znajduje się na końcu ulicy Tetmajera i zajmuje powierzchnię 5,7 ha. Według starych pruskich opracowań, dotyczących stanu zagospodarowania lasu, na terenie parku początkowo mieścił się ogród botaniczny.
Park ma obecnie charakter naturalny i jest wpisany do rejestru zabytków miasta Trzcianki pod nr. rej.: A-532 z 24.02.1986 r.
Historia W 1784 roku osadę folwarczną przy ul. Fryderyka (dzisiejszej ul. Tetmajera) wydzierżawił aptekarz E. Tietz. Ów aptekarz i zielarz zarazem, założył winnicę z około 450 krzewami na południowym stoku przy osadzie. Założył też ogród według wzoru i z materiału uzyskanego z przyzamkowego ogrodnictwa w pobliskiej wsi Biała. W swym ogrodzie zgromadził około 150 gatunków roślin ozdobnych, parkowo-szklarniowych i użytkowych w tym egzotyczne gatunki, które po roku 1830, kiedy osadę przejęła administracja pruska uległy rozproszeni u i zostały częściowo wykopane przez aptekarza. Osada w 1895 roku stała się siedzibą pruskiego nadleśnictwa przeniesionego z Rychlika, położonego 10km na wschód od Trzcianki. Kolejni nadleśniczowie kontynuowali tradycje hodowlane niezwykłego poprzednika. Jak wynika z notatek K.