Podczas wojny polsko-bolszewickiej jako ochotnik (od 12 sierpnia do 4 września 1920) walczył jako artylerzysta amunicyjny na froncie pod Włocławkiem. W latach następnych zajął się własną działalnością gospodarczą oraz był prezesem Kujawskiego Towarzystwa Przemysłowo-Handlowego. Po przewrocie majowym, od 18 marca 1927 do 4 września 1931 był starostą powiatu kieleckiego, następnie (do 1934) starostą powiatu sieradzkiego. W 1937 był dyrektorem Funduszu Pracy w Łucku.
Po wybuchu II wojny światowej został aresztwany przez NKWD i zamordowany w Równem w 1940.
Rodzina Żonaty z Zofią z Paszkiewiczów (ur. 1887), z którą miał dwóch synów: Witolda (1912–1993), prawnika, przedstawiciela rządu polskiego w Kownie, oficera II Korpusu Polskiego i Jana (1916–1942), podchorążego rezerwy, uczestnika kampanii wrześniowej, zamordowanego przez nacjonalistów ukraińskich w Janowej Dolinie na Wołyniu.
Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (8 listopada 1930) „za zasługi na polu pracy społecznej, samorządowej oraz państwowej”. Medal Niepodległości (22 grudnia 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
Upamiętnienie Na cmentarzu parafialnym w Chodczu znajduje się symboliczny grób Stanisława Boryssowicza.