Po śmierci Władysława IV należał do zagorzałych zwolenników króla Jana Kazimierza. Poseł na sejm koronacyjny 1649 rokuStefania Ochmann-Staniszewska, Zdzisław Staniszewski, Sejm Rzeczypospolitej za panowania Jana Kazimierza Wazy. Prawo - doktryna - praktyka, tom II, Wrocław 2000, s. 342.. Czynnie uczestniczył w zwalczaniu buntu Bohdana Chmielnickiego. Walczył pod Konstantynowem i Piławcami, a w 1649 r. pod Zborowem. Po zawarciu ugody Zborowskiej poszedł dobrowolnie do Krymu jako zakładnik chana tatarskiego. Za jego staraniem, popartym własnymi pieniędzmi, wyszło z niewoli tatarskiej wielu polskich jeńców. Poseł sejmiku szadkowskiego na sejm 1650 i sejm zwyczajny 1654 roku.
Po powrocie do kraju w marcu 1650 otrzymał w nagrodę m.in. starostwo bydgoskie, po zmarłym w tym roku kanclerzu Jerzym Ossolińskim. Został również krajczym królowej Marii Ludwiki (1650-1654). W 1651 r. otrzymał starostwo bohusławskie. Uczestniczył w bitwie pod Beresteczkiem. W dalszych wyprawach wojennych ze względu na zły stan zdrowia nie brał już udziału. W 1654 r. otrzymał po zmarłym bracie Stanisławie starostwo wieluńskie.