Powstanie wkrótce po wojnie nowego modelu samochodu służbowego wyższej klasy było wyrazem priorytetów radzieckiego centralnie sterowanego przemysłu motoryzacyjnego, który dla zwykłej ludności, oprócz Pobiedy, produkował jedynie małe samochody popularne Moskwicz 400-420.
Pomimo sugestii zastępcy ministra przemysłu motoryzacyjnego skopiowania amerykańskich samochodów Buick, główny konstruktor zakładów GAZ, Andriej Liphart, opracował w zakreślonym terminie oryginalny projekt. Od samochodów amerykańskich odróżniało go przede wszystkim zastosowanie nowoczesnego samonośnego nadwozia. Samo nadwozie, podążające za amerykańską modą tego okresu, zaprojektował Lew JeremiejewGAZ-12B..., s.11-13. Elementy stylistyki, zwłaszcza pas przedni z atrapą chłodnicy, przypominały jednak silnie najnowsze modele Cadillaca z 1948 roku. Do napędu wykorzystano sześciocylindrowy silnik rzędowy GAZ-12, będący zmodernizowaną odmianą przedwojennego silnika GAZ-11 (skopiowanego z amerykańskiego silnika Dodge D-5), napędzającego także ciężarówkę GAZ-51GAZ 11-73, "Awtoliegiendy SSSR" Nr.3, DeAgostini, 2009, ISSN 2071-095X, , ss.3-5. Charakteryzował się zwiększonym stopniem sprężania, aluminiową głowicą i podwójnym gaźnikiemLew M. Szugurow, Awtomobili Rossii i SSSR. Cz.1, Moskwa, 1993, s. 195-197 (ros.), co pozwoliło na wzrost mocy z 70 do 90 KM.