thumb|240px|Święta Rodzina
Feliks Jan Nepomucen Szynalewski (ur. 11 maja 1825 w Krakowie, zm. 12 marca 1892 tamże) – polski malarz, profesor rysunku Krakowskiej Szkoły Sztuk Pięknych, kolekcjoner.
Życiorys W latach 1841–1851 studiował w Szkole Rysunku i Malarstwa początkowo pobierając lekcje rysunku u Jana Nepomucena Bizańskiego i Jana Nepomucena Głowackiego, a od 1843 roku pod okiem Wojciecha Kornelego Stattlera w Krakowie. Naukę kontynuował w Warszawie od 1844 roku na uniwersyteckim Wydziale Sztuk Pięknych. Przebywając w stolicy pracował w zakładzie litograficznym F. Szustra. W 1845 roku powrócił do Krakowa, gdzie ukończył studia. Dzięki otrzymanemu dwuletniemu stypendium wyjechał do Wiednia oraz zwiedził Monachium i Drezno. W 1857 roku powrócił do Krakowa i objął posadę jako nauczyciel w Szkole Sztuk Pięknych, gdzie pracował do końca życia kształtując talenty takich znakomitych malarzy jak Jan Matejko, Aleksander Kotsis, Aleksander Gryglewski, Jacek Malczewski, Ludwik Stasiak, Stanisław Lentz, Kazimierz Pochwalski, Józef Rapacki, Samuel Hirszenberg i Zefiryn Ćwikliński.
W 1879 roku pełnił funkcję dyrektora Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie.