Od 1920 r. do 1939 był proboszczem parafii św. Jana Klimaka w Warszawie. W okresie swojej pracy duszpasterskiej w tejże parafii doprowadził do wzniesienia przy cerkwi parafialnej dzwonnicy oraz do zabezpieczenia i uporządkowania zdewastowanego cmentarza prawosławnegoParafia Prawosławna św. Jana Klimaka w Warszawie na Woli.. Był bliskim współpracownikiem metropolity warszawskiego i całej Polski Dionizego (Waledyńskiego). Na mocy otrzymywanych przez niego pełnomocnictw brał udział w negocjacjach z rządem II Rzeczypospolitej w sprawie statusu prawnego Kościoła i jego relacji z władzami świeckimi, występował w procesach sądowych dotyczących majątku CerkwiS. Dudra, Metropolita..., s.38.. Od 1939 r. do śmierci kierował parafią św. Marii Magdaleny w Warszawie. Był również dziekanem dekanatu Warszawa-Miasto. Równolegle z pracą duszpasterską był nauczycielem religii w różnych szkołach.
W 1944 tymczasowo zarządzał parafiami diecezji warszawsko-radomskiej Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego w Generalnej Guberni, do momentu zakończenia przez Kościół działalności i ponownego przejęcia parafii przez PAKPA. Mironowicz, Kościół prawosławny...., s. 207.. W 1947 wszedł w skład Prawosławnego Metropolitalnego Komitetu Niesienia Pomocy Przesiedleńcom na Ziemiach OdzyskanychS.